Bufomix 160mcg 4,5mcg Easyhaler Inhal Pdr Dos 360

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Aangeraden wordt om bij beëindiging van de behandeling de dosis geleidelijk te verlagen en de behandeling niet abrupt te staken. Volledige stopzetting van de behandeling met inhalatiecorticosteroïden dient niet te worden overwogen, tenzij dit tijdelijk nodig is om de diagnose van astma te bevestigen. Als de patiënt van mening is dat de behandeling niet aanslaat of als hij/zij de hoogste aanbevolen Bufomix Easyhaler-dosering gebruikt, dient een arts te worden geraadpleegd (zie rubriek 4.2). Een plotselinge en progressieve verslechtering van de mate van astmacontrole en van COPD kan levensbedreigend zijn, en vereist dringende medische controle van de patiënt. In een dergelijke situatie dient te worden nagegaan of extra corticosteroïdengebruik, bijv. een kuur met orale corticosteroïden, of behandeling met antibiotica in geval van een infectie, nodig is. Patiënten dient te worden aangeraden te allen tijde hun inhalator met aanvalsmedicatie bij de hand te houden, hetzij Bufomix Easyhaler (voor astma-patiënten die Bufomix Easyhaler als onderhouds- en noodtherapie gebruiken) of een aparte snelwerkende luchtwegverwijder (voor alle patiënten die Bufomix Easyhaler enkel als onderhoudstherapie gebruiken). Men dient de patiënt eraan te herinneren dat de onderhoudsdosis Bufomix Easyhaler altijd geïnhaleerd dient te worden volgens het voorschrift van de arts, ook als de patiënt geen symptomen heeft. Zodra de astmasymptomen goed onder controle zijn gebracht, kan overwogen worden om de dosis Bufomix Easyhaler geleidelijk te verlagen. Bij het verlagen van de dosering dienen patiënten geregeld te worden gecontroleerd. De laagste nog effectieve Bufomix Easyhaler-dosis dient te worden gebruikt (zie rubriek 4.2). De behandeling met Bufomix Easyhaler mag niet begonnen worden tijdens een exacerbatie of tijdens aanzienlijke of acute verergering van het astma. Tijdens de behandeling met Bufomix Easyhaler kunnen zich ernstige aan astma gerelateerde bijwerkingen en exacerbaties voordoen. Patiënten dient te worden verzocht om de behandeling voort te zetten, maar wel een arts te raadplegen als de astmasymptomen niet onder controle komen of verergeren na aanvang van het gebruik van Bufomix Easyhaler. Er zijn geen klinische onderzoeksgegevens over het gebruik van budesonide/formoterol combinatieproducten beschikbaar bij COPD patiënten met een pre-bronchodilator FEV1 > 50% van de voorspelde normale waarde en met een post-bronchodilator FEV1 < 70% van de voorspelde normale waarde (zie rubriek 5.1). Zoals bij alle soorten inhalatietherapie kunnen er paradoxale bronchospasmen optreden, resulterend in onmiddellijke verergering van de piepende ademhaling en kortademigheid na het gebruik. Als de patiënt paradoxale bronchospasmen krijgt, dient het gebruik van Bufomix Easyhaler onmiddellijk te worden gestaakt, dient de patiënt te worden gecontroleerd en dient er zo nodig een andere behandeling te worden ingesteld. Paradoxale bronchospasmen reageren goed op inhalatie van een snelwerkende luchtwegverwijder, en dienen onmiddellijk te worden behandeld (zie rubriek 4.8). Voor alle inhalatiecorticosteroïden geldt dat er tijdens het gebruik systemische effecten kunnen optreden, vooral als er langdurig hoge doses worden voorgeschreven. Bij gebruik van inhalatiecorticosteroïden is de kans op deze effecten veel kleiner dan bij gebruik van orale corticosteroïden. Tot de mogelijke systemische effecten behoren het syndroom van Cushing, cushingachtige verschijnselen, bijniersuppressie, groeivertraging bij kinderen en adolescenten, afname van de botdichtheid, cataract en glaucoom, en, in zeldzamere gevallen, diverse psychische of gedragsveranderingen, zoals psychomotorische hyperactiviteit, slaapstoornissen, angst, depressie of agressie (met name bij kinderen) (zie rubriek 4.8). Visusstoornis kan worden gemeld bij systemisch en topisch gebruik van corticosteroïden. Indien een patiënt symptomen ontwikkelt zoals wazig zien of andere visusstoornissen, dient te worden overwogen de patiënt door te verwijzen naar een oogarts ter beoordeling van mogelijke oorzaken waaronder cataract, glaucoom of zeldzame ziekten zoals centrale sereuze chorioretinopathie (CSCR) die zijn gemeld na gebruik van systemische en topische corticosteroïden. Mogelijke effecten op de botdichtheid moeten worden beschouwd, met name bij patiënten die hoge doses gebruiken gedurende lange periodes en bij wie gelijktijdig bestaande risicofactoren voor osteoporose aanwezig zijn. Bij langlopende onderzoeken naar inhalatietherapie met budesonide bij kinderen – bij gebruik van een gemiddelde dagelijkse dosis van 400 microgram (vrijgemaakte dosis) – en bij volwassenen – bij gebruik van een dagelijkse dosis van 800 microgram (vrijgemaakte dosis) – zijn geen significante effecten op de botdichtheid waargenomen. Er is geen informatie beschikbaar over de effecten bij gebruik van hogere doses. Als er reden is om aan te nemen dat eerdere systemische behandeling met steroïden de functie van de bijnieren heeft aangetast, is voorzichtigheid geboden bij het overzetten van de patiënt op behandeling met Bufomix Easyhaler. Normaal gesproken zouden de voordelen die inhalatietherapie met budesonide oplevert de behoefte aan orale steroïden minimaliseren, maar bij patiënten die worden overgezet van orale steroïdentherapie kan nog aanzienlijke tijd sprake zijn van een vergrote kans op een verminderde bijnierreserve. Na stopzetting van de orale steroïdentherapie kan het herstel aanzienlijke tijd in beslag nemen. Bij patiënten die afhankelijk zijn van orale steroïdentherapie kan na overschakeling op inhalatietherapie met budesonide dan ook nog aanzienlijke tijd sprake zijn van een vergrote kans op een verminderde bijnierfunctie. Onder zulke omstandigheden dient geregelde controle van de hypothalamus-hypofyse-bijnieras plaats te vinden. Langdurige behandeling met hoge doses inhalatiecorticosteroïden, in het bijzonder bij gebruik van doses die de aanbevolen dosering overschrijden, kan bovendien leiden tot klinisch relevante bijniersuppressie. Daarom dient in stressvolle perioden, zoals bij ernstige infecties of het ondergaan van electieve chirurgie, extra corticosteroïdengebruik in de vorm van systemische corticosteroïden te worden overwogen. Snelle verlaging van de steroïdedosis kan een acute bijniercrisis uitlokken. De tekenen en symptomen die kunnen optreden bij een acute bijniercrisis zijn enigszins onduidelijk, maar kunnen onder meer bestaan uit anorexie, buikpijn, gewichtsafname, vermoeidheid, hoofdpijn, misselijkheid, braken, verminderd bewustzijn, toevallen, hypotensie en hypoglykemie. Behandeling met aanvullende systemische steroïden of inhalatietherapie met budesonide dient niet abrupt te worden gestaakt. Bij het overschakelen van orale therapie op Bufomix Easyhaler wordt doorgaans een afname van de systemische steroïdale werking ervaren. Hierdoor kunnen allergie- of artritissymptomen als rinitis, eczeem en spier- en gewrichtspijn ontstaan. Voor deze klachten dient specifieke behandeling plaats te vinden. In zeldzame gevallen kunnen er symptomen als vermoeidheid, hoofdpijn, misselijkheid en braken optreden, waarbij een ontoereikende glucocorticosteroïdale werking dient te worden vermoed. Soms kan het dan nodig zijn om de dosis orale glucocorticosteroïden tijdelijk te verhogen. Patiënten dient te worden verteld dat zij na het inhaleren van de onderhoudsdosis de mond dienen te spoelen met water, om zo de kans op een orofaryngeale candida-infectie te minimaliseren (zie rubriek 4.8). Als orofaryngeale candidiasis optreedt, moeten de patiënten ook hun mond met water spoelen na de nodige inhalaties. Gelijktijdige behandeling met itraconazol, ritonavir of andere krachtige CYP3A-remmers dient te worden vermeden (zie rubriek 4.5). Als gelijktijdige behandeling niet vermeden kan worden, dient er een zo lang mogelijk interval te zitten tussen de toedieningsmomenten van de geneesmiddelen die interacties kunnen veroorzaken. Bij patiënten die krachtige CYP3A-remmers gebruiken, is het toepassen van een onderhouds- en noodtherapie niet aanbevolen. Voorzichtigheid is geboden bij gebruik van Bufomix Easyhaler bij patiënten met thyreotoxicose, feochromocytoom, diabetes mellitus, onbehandelde hypokaliëmie, hypertrofische obstructieve cardiomyopathie, idiopathische subvalvulaire aortastenose, ernstige hypertensie, aneurysma of andere ernstige hart- en vaatziekten, zoals coronaire hartziekten, tachyaritmie of ernstig hartfalen. Ook is voorzichtigheid geboden bij het behandelen van patiënten met verlenging van het QTc-interval. Gebruik van formoterol kan zelf namelijk aanleiding geven tot verlenging van het QTc-interval. Bij patiënten met actieve of latente pulmonale tuberculose of schimmel- of virusinfecties in de luchtwegen dient opnieuw te worden gekeken naar de noodzaak van behandeling met inhalatiecorticosteroïden en de te gebruiken dosis. Gebruik van hoge doses β2-adrenoceptoragonisten kan resulteren in mogelijk ernstige hypokaliëmie. Gelijktijdige behandeling met β2-adrenoceptoragonisten en geneesmiddelen die hypokaliëmie kunnen uitlokken of een hypokaliëmisch effect kunnen versterken, zoals xanthinederivaten, steroïden en diuretica, kan bijdragen aan een mogelijk hypokaliëmisch effect van de gebruikte β2-adrenoceptoragonist. Extra voorzichtigheid is geboden bij instabiel astma met wisselend gebruik van luchtwegverwijders als aanvalsmedicatie, bij acuut ernstig astma aangezien hypoxie de daarmee gepaard gaande risico's kan vergroten, en bij andere aandoeningen waarbij sprake is van een vergrote kans op hypokaliëmie. In zulke situaties wordt aangeraden om de kaliumconcentratie in het serum in de gaten te houden. Zoals voor alle β2-adrenoceptoragonisten geldt, dient bij diabetici extra controle van de bloedglucosespiegel te worden overwogen. Pneumonie bij patiënten met COPD Een toename van de incidentie van pneumonie, waaronder pneumonie waarvoor een ziekenhuisopname nodig was, is waargenomen bij patiënten met COPD die geïnhaleerde corticosteroïden kregen. Er zijn enkele aanwijzingen voor een toegenomen risico op pneumonie met een toenemende steroïddosis, maar dit is niet overtuigend aangetoond in alle onderzoeken. Er is geen overtuigend klinisch bewijs voor intra-klasseverschillen tussen geïnhaleerde corticosteroïdproducten wat betreft de omvang van het risico op pneumonie. Artsen moeten alert blijven op de mogelijke ontwikkeling van pneumonie bij patiënten met COPD, omdat de klinische kenmerken van dergelijke infecties een overlap vertonen met de symptomen van COPD- exacerbaties. Risicofactoren voor pneumonie bij patiënten met COPD zijn onder andere huidig rookgedrag, hogere leeftijd, lage body mass index (BMI) en ernstig COPD. Bufomix Easyhaler bevat circa 4 mg lactose per inhalatie. Deze hoeveelheid levert normaal gesproken geen problemen op bij mensen met lactose-intolerantie. De hulpstof lactose bevat kleine hoeveelheden melkeiwit, en deze zouden allergische reacties kunnen veroorzaken.

Pedriatrische patiënten Bij kinderen die langdurige behandeling met inhalatiecorticosteroïden ondergaan wordt aangeraden om regelmatig de lichaamslengte te controleren. Als er groeivertraging optreedt, dient de behandeling opnieuw te worden geëvalueerd, en dient indien mogelijk de inhalatiecorticosteroïdedosis te worden verlaagd tot de laagst mogelijke dosis waarbij de astmasymptomen nog goed onder controle zijn. De voordelen van corticosteroïdengebruik en de mogelijke risico's van groeisuppressie dienen zorgvuldig te worden afgewogen. Daarnaast dient overwogen te worden om een dergelijke patiënt door te verwijzen naar een kinderlongarts. Beperkte gegevens uit langlopende onderzoeken doen vermoeden dat kinderen en adolescenten die inhalatietherapie met budesonide ondergaan, uiteindelijk als volwassene wel de beoogde lichaamslengte bereiken. Er is echter wel een aanvankelijke kleine groeibeperking (van circa 1 cm) waargenomen, die van voorbijgaande aard is. In de meeste gevallen doet deze zich voor in het eerste jaar van de behandeling.

Bufomix Easyhaler is een inhalator die gebruikt wordt voor de behandeling van astma bij volwassenen en jongeren van 12 tot 17 jaar. Het wordt ook gebruikt voor de behandeling van symptomen van chronische obstructieve longziekte (COPD) bij volwassenen van 18 jaar en ouder. De inhalator bevat twee verschillende geneesmiddelen: budesonide en formoterolfumaraatdihydraat.

• Budesonide is een geneesmiddel uit de geneesmiddelenklasse 'corticosteroïden'. Dit geneesmiddel werkt doordat het zwelling en ontstekingen in uw longen vermindert en voorkomt.

• Formoterolfumaraatdihydraat is een geneesmiddel uit de geneesmiddelenklasse 'langwerkende bèta2-adrenoceptoragonisten', ook wel 'luchtwegverwijders' genoemd. Dit geneesmiddel werkt doordat het de spieren in uw luchtwegen ontspant. Hierdoor kunt u gemakkelijker ademhalen.

Welke stoffen zitten er in dit medicijn?

 De werkzame stoffen in dit medicijn zijn budesonide en formoterolfumaraatdihydraat. Elke geïnhaleerde dosis bevat 160 microgram budesonide en 4,5 microgram formoterolfumaraatdihydraat.  De andere stof in dit medicijn is lactosemonohydraat (dat melkeiwit bevat).

Gebruik van inhalatiecorticosteroïden kan invloed hebben op de natuurlijke aanmaak van steroïde hormonen in uw lichaam, vooral als u lange tijd hoge doses gebruikt. Dit kan onder andere de volgende effecten hebben:

• veranderingen in de botdichtheid (brozer worden van de botten);
• grauwe staar (troebel worden van de ooglens);
• groene staar, ook wel 'glaucoom' genoemd (verhoogde oogboldruk);
• langzamere groei bij kinderen en jongeren;
• beïnvloeding van de werking van de bijnieren (kleine klieren die naast de nieren liggen).

4.8 Bijwerkingen Bufomix Easyhaler bevat zowel budesonide als formoterol, waardoor zich hetzelfde bijwerkingenpatroon zou kunnen voordoen als gemeld is bij het gebruik van deze stoffen. Na gelijktijdige toediening van deze twee bestanddelen is geen hogere incidentie van bijwerkingen waargenomen dan bij afzonderlijke toediening. De meest voorkomende geneesmiddelgerelateerde bijwerkingen bestaan uit bijwerkingen die farmacologisch gezien te verwachten zijn bij gebruik van β2-receptoragonisten, zoals tremor en palpitaties. Deze zijn veelal licht van aard en verdwijnen doorgaans binnen enkele dagen met voortgezette behandeling. In de onderstaande tabel staat een overzicht van de bijwerkingen die met gebruik van budesonide of formoterol in verband zijn gebracht. De bijwerkingen zijn ingedeeld naar systeem/orgaanklasse en frequentie. De frequenties zijn als volgt gedefinieerd: zeer vaak (1/10), vaak (1/100, <1/10), soms (1/1.000, <1/100), zelden (1/10.000, <1/1.000) en zeer zelden (<1/10.000). Tabel 1 Systeem/orgaanklasse Frequentie Bijwerking Infecties en parasitaire aandoeningen Vaak Orofaryngeale candida-infecties, pneumonie (bij COPD-patiënten) Immuunsysteemaandoenin gen Zelden Onmiddellijk en later optredende overgevoeligheidsreacties, bijv. exantheem, urticaria, pruritus, dermatitis, angio-oedeem en anafylactische reactie Endocriene aandoeningen Zeer zelden Syndroom van Cushing, bijniersuppressie, groeivertraging, afname van de botdichtheid Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zelden Hypokaliëmie Zeer zelden Hyperglykemie Psychische stoornissen Soms Agressie, psychomotorische hyperactiviteit, angst, slaapstoornissen Zeer zelden Depressie, gedragsveranderingen (met name bij kinderen) Zenuwstelselaandoeningen Vaak Hoofdpijn, tremor Soms Duizeligheid Zeer zelden Verstoorde smaakwaarneming Oogaandoeningen Soms Wazig zien (zie ook rubriek 4.4) Zeer zelden Cataract en glaucoom Hartaandoeningen Vaak Palpitaties Soms Tachycardie Zelden Aritmieën, bijv. atriumfibrilleren, supraventriculaire tachycardie, extrasystolen Zeer zelden Angina pectoris, verlenging van het QTc-interval Bloedvataandoeningen Zeer zelden Bloeddrukschommelingen Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Vaak Lichte keelirritatie, hoesten, dysfonie waaronder heesheid Zelden Bronchospasme Maagdarmstelselaandoenin gen Soms Misselijkheid Huid- en onderhuidaandoeningen Soms Bloeduitstortingen Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Soms Spierkrampen Orofaryngeale candida-infecties zijn het gevolg van medicatieafzetting. De kans hierop wordt geminimaliseerd door de patiënt te adviseren na elke onderhouds dosis de mond te spoelen met water. Orofaryngeale candida-infecties reageren doorgaans goed op lokale behandeling met een antimycoticum, zonder dat het gebruik van de inhalatiecorticosteroïde daarbij gestaakt hoeft te worden. Als orofaryngeale candidiasis optreedt, moeten de patiënten ook hun mond met water spoelen na de nodige inhalaties. Zoals bij alle soorten inhalatietherapie kunnen er in zeer zeldzame gevallen, bij minder dan 1 op de 10.000 gebruikers, paradoxale bronchospasmen optreden, resulterend in onmiddellijke verergering van de piepende ademhaling en kortademigheid na het gebruik. Paradoxale bronchospasmen reageren goed op inhalatie van een snelwerkende luchtwegverwijder, en dienen onmiddellijk te worden behandeld. In dergelijke gevallen dient het gebruik van Bufomix Easyhaler onmiddellijk te worden gestaakt, dient de patiënt te worden gecontroleerd en dient er zo nodig een andere behandeling te worden ingesteld (zie rubriek 4.4). Gebruik van inhalatiecorticosteroïden kan resulteren in systemische effecten, met name als er langere tijd hoge doses worden voorgeschreven. De kans op deze effecten is een stuk kleiner dan bij gebruik van orale corticosteroïden. Tot de mogelijke systemische effecten behoren het syndroom van Cushing, cushingachtige verschijnselen, bijniersuppressie, groeivertraging bij kinderen en adolescenten, afname van de botdichtheid, cataract en glaucoom. Ook is het mogelijk dat de vatbaarheid voor infecties toeneemt en het vermogen om

Wanneer mag u dit middel niet gebruiken?

 U bent allergisch voor een van de stoffen in dit medicijn, waaronder lactose (deze bevat kleine hoeveelheden melkeiwit). Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter.

Zwangerschap Er zijn voor Bufomix Easyhaler of gelijktijdig gebruik van afzonderlijk toegediende formoterol en budesonide geen klinische gegevens beschikbaar over zwangerschappen die aan de betreffende behandeling zijn blootgesteld. Bij een onderzoek naar de embryofoetale ontwikkeling bij ratten zijn geen tekenen gevonden die wijzen op een extra effect door gebruik van het combinatiepreparaat. Er zijn onvoldoende gegevens over het gebruik van formoterol bij zwangere vrouwen. Bij dieronderzoek gericht op de reproductie heeft formoterol bij een zeer hoge mate van systemische blootstelling bijwerkingen veroorzaakt (zie rubriek 5.3). Gegevens over circa 2000 zwangerschappen waarbij blootstelling plaatsvond, duiden erop dat inhalatietherapie met budesonide niet gepaard gaat met een verhoogd teratogeen risico. Bij dieronderzoek is gebleken dat glucocorticosteroïden tot misvormingen kunnen leiden (zie rubriek 5.3). Het is onwaarschijnlijk dat deze bevinding relevant is voor mensen die de aanbevolen doses krijgen. Uit dieronderzoek is bovendien gebleken dat een overmaat aan glucocorticoïden voorafgaand aan de geboorte, bij blootstelling aan minder dan de teratogene doses, verband houdt met een grotere kans op intra-uteriene groeiretardatie, hart- en vaatziekte op volwassen leeftijd en permanente veranderingen in de dichtheid van glucocorticoïdereceptoren, de omzetsnelheid van neurotransmitters en het gedrag. Tijdens de zwangerschap dient Bufomix Easyhaler uitsluitend te worden gebruikt als de voordelen van het gebruik de mogelijke risico's ervan overtreffen. Men dient gebruik te maken van de laagste budesonidedosis waarbij het astma nog voldoende onder controle is. Borstvoeding Budesonide wordt uitgescheiden in de moedermelk, maar bij therapeutische doses van Bufomix Easyhaler worden geen effecten op met moedermelk gevoede zuigelingen verwacht. Het is niet bekend of formoterol in de moedermelk wordt uitgescheiden. Bij ratten zijn in de melk kleine hoeveelheden formoterol aangetoond. Bij vrouwen die borstvoeding geven dient het gebruik van Bufomix Easyhaler alleen te worden overwogen als het verwachte voordeel voor de moeder het mogelijke risico voor het kind overtreft. Vruchtbaarheid Er zijn geen gegevens beschikbaar over het potentieel effect van budesonide op de vruchtbaarheid. In dierproeven heeft formoterol een licht gedaalde vruchtbaarheid aangetoond bij mannelijke ratten in geval van systemische blootstelling aan zeer hoge waarden (zie rubriek 5.3).

Gebruik Bufomix Easyhaler alleen zoals uw arts het u heeft verteld en als u ouder bent dan 12 jaar.

Gebruik uw Bufomix Easyhaler 160/4,5 elke dag. Daarmee helpt u astmasymptomen te voorkomen. U kunt het volgende nemen:

 1 inhalatie in de ochtend en 1 inhalatie in de avond of  2 inhalaties in de ochtend of  2 inhalaties in de avond.

Uw arts kan dit verhogen tot 2 inhalaties twee keer per dag.

Gebruik Bufomix Easyhaler 160/4,5 ook als 'noodinhalator' om astma-aanvallen te behandelen wanneer deze zich voordoen en om astmasymptomen te voorkomen (bijvoorbeeld tijdens het sporten of bij blootstelling aan allergenen).

 Als u een astma-aanval krijgt, neem 1 inhalatie en wacht enkele minuten.  Als u zich niet beter voelt, neem nog een inhalatie.  Neem niet meer dan 6 inhalaties per keer.

Houd Bufomix Easyhaler steeds bij de hand zodat u het kunt gebruiken wanneer u het nodig hebt.

Een totale dagelijkse dosis van 8 inhalaties is normaal gezien niet nodig. Uw arts kan u echter toestaan om gedurende een korte periode tot maximum 12 inhalaties per dag te gebruiken.

Als u regelmatig 8 of meer inhalaties per dag moet gebruiken, dient u een afspraak te maken met uw arts of verpleegkundige. Ze kunnen mogelijk uw behandeling wijzigen.

Gebruik in totaal niet meer dan 12 inhalaties in 24 uur.